kerken

Parochies Heerlen Noord

De Paulusparochie in Corneliuskerk


Toespraak van Jo Evers op zondag 17 maart 2019 

Jo Evers

Allereerst dank aan pastoor de heer Miltenburg om mij hier de gelegenheid te geven U te kunnen vertellen over de toenmalige St.-Paulusparochie. 

In 1960 werd pastoor Frans Vermeulen gevraagd door de Bisschop om bouwrector te worden van de St.-Paulusparochie. Deze parochie ging bestaan uit 3 onderdelen, namelijk.

  • de zgn. Oude Passart met woningen gebouwd in de periode 1920-1930. Deze woningen waren bestemd voor de medewerkers , met name de mijnwerkers, van de toenmalige Staatsmijn Emma.
  • de zgn. Nieuwe Passart met woningen in de straten genoemd naar bloemen en planten, zoals b.v. Beukstraat, Laurierstraat, Iepenstraat, Olmstraat, enz.,enz.
  • de te nog te bouwen woningen in de jaren 60 in de wijk De Wieër met straten genoemd naar ontdekkingsreizigers zoals b.v. Columbusstraat, Abel Tasmanstraat, Marco Polostraat, enz.

In totaal vele duizenden mensen, maar zonder kerkgebouw. In de wijk stond wel een schoolgebouw in de Laurierstraat, waarin 3 kleuterklassen waren gehuisvest samen met groepen leerlingen speciaal onderwijs uit Heerlen. Van dit gebouw maakte rector Vermeulen gebruik om zondagdiensten te houden in de gang van het gebouw. In 1965 werd hierin gevestigd de St.-Paulusschool, een lagere school die begon met 87 leerlingen over de klassen 1 en 2. De gang van de school werd op zondagen opnieuw gebruikt voor de misvieringen. In deze parochie woonden veel kinderen en veel kinderen en ouders maakten gebruik van de kerk in de school.

Zo waren er b.v. in 1967 maar liefst 72 communicantjes en moesten er 2 misvieringen op 1 zondag gehouden worden voor deze communicanten. De kinderen zaten op de trappen en de ouders en familieleden in de gang van de school. Het was behelpen maar het gaf ook een fijne en intieme sfeer.

De school zelf groeide uit met nieuwbouw in de jaren 70 tot bijna 500 kinderen en was daarmee qua leerlingenaantal een van de grootste lagere scholen in Heerlen.

Rector Vermeulen was ondertussen vele acties begonnen om een kerkgebouw tot stand te brengen. In 1967 kwam het gebouw tot stand als een multifunctioneel gebouw voor de gehele wijk. Uiteraard als kerkgebouw, maar ook werden in dit gebouw vele andere activiteiten gehouden zoals kienavonden, feestavonden, sportactiviteiten, bestuurlijke bijeenkomsten enz., Het was een echt multifunctioneel gebouw.

Echter, na de mijnsluitingen, werd het hoe langer hoe moeilijker het sociale leven hier voort te zetten zoals voorheen het geval was. De gehele wijk bestond voornamelijk uit mensen die werkzaam waren in de mijnindustrie. En in feite vonden er vele verhuizingen plaats doordat velen elders in het land een andere baan vonden en met hun gezin wegtrokken uit deze woonwijk. Hierdoor werden activiteiten op sociaal, cultureel en kerkelijk gebied ook steeds moeilijker. Alleen de school was nog een sociaal middelpunt doordat vele gezinnen met kinderen hier woonachtig waren. Maar ook dat is inmiddels veranderd.

De activiteiten in het kerkgebouw werden jammer genoeg ook steeds minder en in 1992, 25 jaar na de ingebruikname, moest geconstateerd worden dat de exploitatie van het gebouw niet kon worden voortgezet.

Het gebouw werd niet lang daarna afgebroken en in plaats daarvan kwam een appartementencomplex. En daarmee kwam in feite ook een einde aan het veel te korte maar hevige en emotionele bestaan van de St.-Paulusparochie.

Pastoor, dames en heren, wees blij dat uw parochie en dit prachtige kerkgebouw nog steeds in volle functie is. Ik wil U daarmee ook feliciteren en ik hoop dat deze parochie en deze mooie kerk nog vele jaren in stand mag blijven. Daarom, met wijlen Jef Diederen te spreken : geneet ervan,zolang als het nog kan !

 Dank U voor uw aandacht bij mijn verhaal over de St.-Paulusparochie.

logo extranieuws